شرحی در عبارات SEs مرجوعه…

اکثر عبارات موتور جستجویی که به اینجا رسیده‌اند درباره سربازی بوده‌اند… بد نیست پستی بنویسم درباره مراحل «شتر سربازی»(که معمولا روی اکثر پسرها می‌نشیند :D). مراحلی که اینجا آوردم در حالت نرمال است(مستقیم سربازی- یعنی کاری ندارم با کفالت و …)

شما اول یک سری می‌زنید به این مراکز پلیس+۱۰، یک دانه از این دفترچه‌های خدمت سربازی را می‌گیرید. مدارکی که نیاز هست داخل دفترچه نوشته شده است. فقط این توضیح را بدهم، وقتی که تسویه حساب می‌کنید از دانشگاه، آخرش دو نامه دستتان می‌دهند که محتوای هر دوشان تقریبا یکی است… یکی را باید پست کنید به قسمت رایانه سازمان نظام وظیفه… اما قبلش یکی دو تا کپی ازش بگیرید. واکسیناسیون در یکی از مراکز بهداشت شهرتان انجام می‌شود که زیاد کاری ندارد. از همان جایی که واکسنتان را زده‌اید، بپرسید برای معاینه عمومی کجا باید بروید. کل واکسیناسیون و معاینه -با در نظر نگرفتن ترافیک و …- نیم ساعت هم طول نمی‌کشد. بعد از اینکه مدارکی را که داخل دفترچه نوشته شده است، جمع کردید، همه‌شان را به همان مرکز پلیس + ۱۰‌ای که دفترچه را از آنجا گرفته بودید، ببرید و بعد از طی یک سری مراحل ساده،‌ بهتان می‌گویند که بروید خانه‌تان، Green Card(همان برگ سبز) به آدرس خانه‌تان ارسال خواهد شد. اگر خیلی عجله دارید، دو سه روز بعد بروید به مرکز پلیس + ۱۰ و بارکد پستی را بگیرید و بروید اداره پست دنبال برگ سبزتان! تقریبا کار تمام است… بعدا یک برگه دیگر هم خدمتتان می‌رسد که کد محل اعزام داخلش نوشته شده است. اگر می‌خواهید اعزامتان زودتر یا دیرتر باشد، مستقیم از نظام وظیفه تهران اقدام کنید(پل چوبی- میدان سپاه) خودش هم روزهایی که ملاقات‌های عمومی هست که فکر کنم دوشنبه‌ها و چهارشنبه‌ها باشد(در مورد چهارشنبه زیاد مطمئن نیستم، ولی دوشنبه‌ها را مطمئنم).

عبارت دیگری که به اینجا ختم شده است، «خاله شادونه» است(البته به اضافه یکی دو تا کلمه همراهش)… به جان خودم هم که نباشد، به جان این «بشقاب اسپاگتی»(پوینتر ماوستان را ببرید روی Spaghetti Code از قسمت پیوندها) چیزی در این باره نمی‌دانم!

مثل اینکه فقط من اهل تنبلی و دودره بازی نیستم! درباره تنبلی فقط این را بگویم که منظورم از تنبلی فقط و فقط و فقط در انتخاب راه‌حل انجام دادن کارهاست، نه خود انجام دادن کارها!

جالب است که با عبارت «فول آلبوم اونسنس» هم به اینجا رسیده‌اند… والا من فول آلبوم اونسنس را دارم، ولی یادم نمی‌آید چیزی درباره‌اش اینجا نوشته باشم. در هر صورت اگر نظر من را درباره اونسنس بخواهید، می‌گویم صدای امی‌لی(خواننده گروه اونسنس) یکی از خالص‌ترین صداهایی است که تا به حال شنیده‌ام، آهنگ‌هایش هم واقعا عالی هستند، قیافه‌اش هم که کلا یک چیز دیگر است… ولی خواهشا توصیه من را بپذیرید: بیخیال اونسنس شوید… آهنگ‌های اونسنس آدم را نسبت به زندگی بیخیال می‌کند و وقتی نسبت به زندگی بیخیال شوید، حساب و کتاب وقتتان هم دستتان نخواهد بود و بعدش پشیمانی سودی ندارد. خود من فقط موقعی به اونسنس گوش می‌دهم که بخواهم حالم از «خیلی بد» به «بد» تغییر کند. عوضش کیتارو گوش کنید! اگر هم هضم آهنگ‌های کیتارو برایتان سخت است، می‌توانید به آهنگ‌های Mehdi گوش کنید(+).

آخر سر هم بگویم که همه مراحلی که درباره سربازی نوشته‌ام، برای من اتفاق افتاده… از یکی دو جای دیگر هم بپرسید، شاید نوشته‌هایم کم و کسری داشته باشند.